M. Mielcarz: „Drągowski to pewny punkt Widzewa”

19 listopada 2026, 17:56 | Autor:

Wiele lat spędzonych w Widzewie, 156 oficjalnych występów, wywalczony awans do Ekstraklasy i uznanie kibiców – niewielu zawodników może pochwalić się takim dorobkiem. Jednym z nich jest Maciej Mielcarz, który na przełomie pierwszej i drugiej dekady XXI wieku stał się kluczowym zawodnikiem Widzewa. Porozmawialiśmy chwilę z byłym bramkarzem na temat łódzkiej drużyny.

– Już od kilku sezonów jest pan oficjalnie na sportowej emeryturze. Oswoił się już pan z tą myślą czy jednak cały czas brakuje panu charakterystycznego klimatu szatni?

– Myślę, że już się oswoiłem. Mam do tego duży dystans. Przeszedłem już na drugą stronę. Jeszcze niedawno byłem przez parę lat w Warcie Sieradz. Trenowałem bramkarzy, jak trzeba było to siadałem na ławce, gdyby coś się wydarzyło z pierwszym bramkarzem. Byłem w gotowości, żeby wejść. Ale teraz już dałem sobie spokój.

– Widzew, w którym pan występował, z jednej strony nie miał na swoim koncie zbyt dużych sukcesów. Z drugiej jednak – tamta drużyna oraz zawodnicy do dzisiaj są pozytywnie wspominani przez kibiców. Z czego to wynika pana zdaniem?

– Ciężko powiedzieć. Do Widzewa trafiliśmy z Marcinem Robakiem w takim okresie, że Widzew cały czas występował w I lidze. Udało nam się zrobić awans dwa razy z rzędu, bo za pierwszym razem nas cofnęli. Myślę, że to jakiś tam sukces był. Mieliśmy wtedy naprawdę dobry skład. Patrząc dzisiaj, to niektóre drużyny myślą, że jak nakupują samych dobrych albo bardzo dobrych zawodników, to sukces sam przyjdzie, a to tak nie wygląda. A za co nas mile wspominają? Nie wiem, to już pytanie do kibiców.

– Wystąpił pan w 156 spotkaniach w barwach Widzewa. Jest jakiś szczególny mecz, który zapadł panu w pamięci?

– Myślę, że najważniejsze mecze to były te za trenera Radosława Mroczkowskiego, w których graliśmy o utrzymanie. Każdy mecz był wtedy na wagę złota, bo potrzebowaliśmy punktów – wiadomo, jak to jest jak się walczy o utrzymanie, jest duże ciśnienie. Taki mecz, który mi przychodzi do głowy… Może nie był on jakiś spektakularny w moim wykonaniu, ale był on obciążający dla drużyny i dla mnie, to mecz z Koroną Kielce. Zremisowaliśmy z nimi na wyjeździe 0:0, ale to był bardzo ważny punkt – w dodatku wyrwany w bardzo trudnych warunkach, bo graliśmy wtedy w deszczu, sam mecz był przerywany. To mi mocno utkwiło w głowie.

– Miał pan okazję również reprezentować barwy naszego najbliższego rywala w Ekstraklasie, czyli Rakowa Częstochowa. Były to czasy, w których lada moment Częstochowianie zaczęli świętować swoje największe sukcesy w historii. Z pana perspektywy było to już wtedy widać, że ten klub znajdzie się znacznie wyżej niż jest obecnie?

– Po ruchach Michała Świarczewskiego było widać, że ten klub pójdzie w górę. Już wtedy ściągano coraz lepszych zawodników, był trener Mroczkowski, potem trener Przemysław Cecherz – wszystko było robione w tym kierunku, żeby ten Raków szedł wyżej. De facto tak to się później potoczyło, bo po zatrudnieniu Marka Papszuna każdy chyba wie, co się później stało.

– Jak ocenia pan dzisiaj obsadę widzewskiej bramki?

– Na pewno bardzo pozytywnie. Uważam, że Bartek Drągowski zagrał super mecz np. z Lechem Poznań. Wiadomo, że ta ostatnia bramka rzutuje na ocenę bramkarza, ale jest to bardzo pewny punkt w Widzewie. Zresztą nieprzypadkowo jest kapitanem Widzewa. Na pewno jego rolę oceniam bardzo na plus, tak samo zresztą, jak Velijko Ilicia.

– Teraz Widzew czeka starcie z Rakowem Częstochowa – rywalem zawsze bardzo niewygodnym dla Łodzian. Co zespół Mateusza Stolarskiego powinien zrobić, by zainkasować po tym spotkaniu trzy punkty?

– Aż takim ekspertem się nie czuję. Wiadomo, że najlepiej byłoby zachować „zero z tyłu” i starać się coś ukłuć z przodu. Na pewno będzie to bardzo ciężki mecz, bo Raków też miał słaby początek i z pewnością będą chcieli zapunktować. Nie chcę jednak wypowiadać się, co Widzew musi zrobić, ponieważ nie chcę wchodzić w rolę trenera.

– Ma pan swoją teorię, dlaczego Widzew cały czas nie może odnaleźć swojego rytmu?

– Myślę, że teorię każdy jakąś ma. Tak jak powiedziałem wcześniej – to nie jest tak, że wystarczy kupić najlepszych zawodników i od razu mamy „zespół”. Tak nie da się tego zrobić. Potrzeba na to czasu – mimo, że jest to slogan – rozwagi w transferach i inwestycjach w zawodników.

– Oskar Mielcarz poszedł w pana ślady zostając bramkarzem. Uważa pan, że będzie lepszym goalkeeperem niż tata?

– Ja twierdzę, że już jest lepszy ode mnie. Obecnie kończy rehabilitację i od stycznia wraca do treningów. Z tego co obserwowałem, to na pewno ma papiery by zostać lepszym bramkarzem niż ja.

– Chciałby pan zobaczyć go kiedyś w widzewskich barwach?

– Grał już w młodzikach w szkółce Sławomira Chałaśkiewicza. Czas pokaże jak to dalej będzie. Ja na pewno będę wszystko robił, by grał jak najwyżej – myślę, że on też. A czy to będzie Widzew? Mam nadzieję, że te drogi kiedyś się skrzyżują i zagra w Widzewie.

Rozmawiał Mateusz

Google
Chcesz częściej widzieć nasze treści w Google?
Dodaj do źródeł Google
Subskrybuj
Powiadom o
1 Komentarz
Inline Feedbacks
View all comments
Adam
1 godzina temu

Maciek to faktycznie autorytet. Tyle lat udawał bramkarza. Na linii jeszcze coś odbił za to na przedpolu.. Dwa kroki do przodu, zatrzymanie i… no właśnie. Chłop jak dąb; a przepychać się dawał jak dziecko. Całkowicie Widzew w pełnym (fatalnym) wydaniu.

1
0
Would love your thoughts, please comment.x