M. Michalski: „Musieliśmy szybko zmazać plamę”

Choć Mateusz Michalski w meczu z Drwęcą Nowe Miasto Lubawskie zagrał jedynie przez nieco ponad 20 minut, był jednym z najlepszych graczy na boisku. Najpierw asystował przy golu Roberta Demjana, a później sam wpisał się na listę strzelców. Co pomocnik miał nam do powiedzenia po meczu?

– Asysta, bramka – czego chcieć więcej?

– Na pewno minut. Nie będę oczywiście tego kwestionował, bo trener wie co robi. Wygrywaliśmy do przerwy, więc koledzy z pierwszego zespołu dali z siebie maksa i dobrze wywiązali się ze wszystkich zadań. Jesteśmy jedną drużyną, razem wygrywamy, razem przegrywamy. A to, kto strzela i kto gra, schodzi na dalszy plan.

– Znaliście wynik meczu w Zambrowie?

– Tak, słyszałem w przerwie o tym, że Sokół przegrał. Kompletnie jednak na to nie patrzyliśmy, bo wiedzieliśmy, że dla nas to jest arcyważne spotkanie. Musieliśmy szybko zmazać plamę z tych czterech dni, gdy zdobyliśmy tylko jeden punkt na sześć możliwych. Wysoka wygrana, to było jedyne rozwiązanie, żeby wciąż być w grze o awans.

– Jakie uczucie dominuje po tym meczu?

– Uczucie dobrze spełnionego obowiązku. Cieszy, że stwarzaliśmy sobie dużo sytuacji bramkowych, że nie straciliśmy żadnej, no i przede wszystkim, że strzeliliśmy trzy gole. W końcu ten mecz nie był tak nerwowy, jak ostatnio.

– Z czego się bardziej cieszysz, z bramki czy z asysty?

– Powiem szczerze, że nigdy o tym nie myślałem w ten sposób. Wydaje mi się, że traktuję to na równi, choć bramki i asysty to zupełnie inne statystyki. Jak mogę dograć lepiej ustawionemu koledze, to mu dogram, bo dzięki temu wygrywamy mecz i pniemy się do góry.

– Miałeś moment zawahania przy oddawaniu strzału, po którym padł gol?

– Dario Kristo obsłużył mnie świetnym podaniem, zobaczył, że schodzę po linii, udało się złamać tę akcję do środka i bez zastanowienia uderzyłem. Byłem przecież w polu karnym. Fajnie, że się udało i wpadło.

– Po bramce zrobiłeś taki gest w stronę ławki rezerwowych…

– Nie, absolutnie nie. To było do mojej dziewczyny. Powiedziałem jej przed meczem, że jak uda mi się strzelić, to zrobię ten ukłon. Ona daje mi bardzo dużo wsparcia i bardzo jej za to dziękuję!

Rozmawiał M.M.