Powstanie i trudne początki.

RTS Widzew, pod taką nazwą, zaistniał na mapie sportowej Łodzi w 1922 r., jednak juz na poczatku działalności Towarzystwa podkreślano, iż jest on kontynuatorem tradycji i nawiązuje do dorobku Towarzystwa Miłośników Rozwoju Fizycznego na Widzewie, które zostało wpisane w Urzędzie Gubernialnym w Piotrkowie w rejestr stowarzyszeń działających legalnie w dniu 5 listopada 1910r. Poniżej skan artykułu z „Łódź w ilustracji” z 1924 roku.

Różne koleje losu przechodził RTS. Przez całe dziesięciolecia nie mógł się wybić z przeciętności. W okresie międzywojennym miał bardzo utrudniony rozwój bo nie był w stanie, ze względów finansowych, rywalizować skutecznie ze sportowymi klubami fabrycznymi. W początkowym okresie po II wojnie światowej także niezbyt przychylnym okiem patrzyły ówczesne władze na RTS, spychając go do roli klubu peryferyjnego. A Widzew odgrywał przez cały czas swego istnienia, łącznie z TMRF, niebagatelną rolę w rozwoju kultury fizycznej i upowszechnieniu sportu wśród młodzieży, nie tylko w widzewskiej dzielnicy. Priorytetową sekcją, od początku istnienia RTS, była zawsze piłka nożna. Nic dziwnego. Skupiała ona w swych szeregach największe grono młodzieży i posiadała zarazem najwięcej sympatyków, którzy udzielali jej skromnego wsparcia finansowego. Na arenę ogólnopolską wkroczyli piłkarze Widzewa w 1947 r. Po wygraniu rywalizacji w klasie A i pomyślnym przejściu pierwszej eliminacji strefowej, w drugiej – zajęli czwarte miejsce. PZPN zdecydował się jednak na powiększenie I ligi z 12 do 14 zespołów. Dołączono do niej RTS Widzew i ZZK Poznań (Kolejarz, obecnie Lech).