Chude lata widzewskiej Piłki nożnej.

Nastąpiły lata chude dla widzewskiej Piłki nożnej. Pogarszająca się sytuacja ekonomiczna państwowych zakładów pracy, które sponsorowały Widzew, nie pozwoliła klubowi na rozwinięcie szerszych lotów. Do głębokiego kryzysu doszło w 1988 r., kiedy na skutek decyzji politycznej (zebranie sprawozdawczo – wyborcze okazało się farsą) zmieniony został gruntownie zarząd RTS. Musiał odejść prezes Ludwik Sobolewski i jego najbliżsi współpracownicy, którzy mieli już opracowany długofalowy plan działania odbudowy widzewskiej Piłki. Nowi ludzie kierujący klubem nie zdali egzaminu. Piłka nożna w Widzewie chyliła się coraz bardziej po równi pochyłej. „Sobolewski wróć, czeka Łódź!” – wznosili okrzyki kibice RTS. Żądania kibiców zbiegły się z protestem części działaczy i pracowników RTS, którzy krytykowali niedotężność ludzi kierujących klubem. Ludwik Sobolewski nie za bardzo chciał przyjąć propozycję powrotu. Był rok 1990 następowały w Polsce zmiany ustrojowe, dla sportu wyczynowego nastawały bardzo ciężkie czasy. Brakowało sponsorów. „Nie mogę zapewnić, że zdołam uratować drużynę przed spadkiem do II ligi – tłumaczył były wówczas prezes RTS. Całe odium spadnie potem na mnie”.